CRW-F1, "Advanced Audio Master Quality Recording" adı verilen bir teknolojiyi kullanıyor. Adından anlaşılacağı gibi, CRW 3200s ve CRW70 modellerinde bulunan önceki "Audio Master Quality Recording" (AMQ) teknolojisinin gelişmiş versiyonu. Önceki versiyondan farkı, temel olarak AMQ yazdırma işlemini 4X değil 8X hızında yapabilmesi. Bu ciddi bir ilerleme çünkü yazma süresini yaklaşık 10 dakika kısaltıyor.
Audio Master Quality Recording'in nasıl çalıştığını anlamak için önce 'jitter' meselesinden bahsetmek gerekiyor. Bir CD'de dijital sesleri oluşturan 0 ve 1'ler, CD yüzeyindeki çukurlar (lazerle yakılan alanlar) ve düzlükler ile belirlenir. Bu verilerin hemen yanında hata düzeltme bilgileri bulunur. Teorik olarak, 0 ve 1'lerden oluşan verilerin hata içermemesi gerekir. Ancak her elektronik aygıt bir girişime (enterferans) ve rastlantısal olaylara neden olarak, ne yazık ki işleri daha karışık hale getirir. Bir yazma işleminde, "jitter" (parazit) adı verilen C1 ve C2 hataları oluşabilir.
Yamaha, standart yazma işlemine kıyasla Audio Master Recording ile jitter'ı %30 azalttığını ve ses kalitesini artırarak orijinaline daha yakın hale getirdiğini ileri sürüyor. Bunun için yeni modelde lazer hızını değiştirmişler - CD-R üzerine saniyede 1.2 m/sn değil 1.4 m/sn hızda çukur açıyor. Çünkü her çukurun uzunluğu büyük ölçüde lazerin CD üzerini "yakma" hızına bağlı. Hız 1.2 m/sn'den 1.4 m/sn'ye çıktığında çukurların boyu yaklaşık %15 artıyor. Bunun sonucunda çukurlar ve düzlükler normalden biraz daha uzun olmakla birlikte, hala Red Bok uyumluluk standartları içinde kalıyorlar. Yüksek hızda yazılan müzik CD'leri müzik setlerinde daha "okunaklı" çalınıyorlar. Bu yöntemin dezavantajı ise epey bir kapasite kaybı olması: 650MB CD'lere 74 dk. yerine 63 dk., 700 MB CD'lere 80 dk. yerine 68 dk., 790MB CD'lere ise 90 dk. yerine 79 dk. müzik sığabiliyor.
