Intel anakartın görüntüsü pek hoş olmasada AGP yuvasının yerleşimi ve dördüne de tam boy kart takabileceğiniz beş adet PCI yuvası gibi geleneksel tasarım unsurları açısından kaya kadar sağlam. Kuzeyköprüsü yetkin bir ısı emici tarafından gerekli sıcaklıkta tutuluyor. Bir adet piezoelektrik (başelektrik) hoparlör insan ve makina arasındaki iletişimi sağlıyor.
Arka panelde çok sayıda USB giriş bulunması eğlenceli. Kendi ürettiği 82547EI modeli bir Gigabit ağ denetleyicinin bağlantısı da burada yer alıyor. Intel'in anakartında neden ses düzeneği bulundurmadığı da büyük bir sır. Çok kanallı AC97 uyumlu ses düzenekleri bugünlerde artık bir standart, çok çok ucuz ve çoğunluk kullanıcı için de yeterli.
Kilit düzeneği bulunan AGP yuvası her zaman takdiri hakediyor, çünkü genelde kart ve yuva arasındaki bağlantı yeterince sıkı olmuyor ve zamanla gevşeyebiliyor. Bunun yanında diğer AGP yuvaları rahatça söküp takmaya uygunken, kilidi açamak oldukça güç istediğinden sökerken biraz beceri gerekiyor.
Intel birisi işlemci için kullanılan dört adet fan bağlantısına sahip. "Büyük" güneyköprüsü SeriATA ve RAID desteğinden sorumlu. İşlevsellik gözönüne alındığında D875 PBZ kusursuz başarım sunuyor: nereye dokunduysak anında çalışıyor.
Intel sorunsuz Windows BIOS yazdırma (flash) uygulaması içeren markalardan ve bu sayede deneyimsiz bir kullanıcı bile en son sürüm BIOS'a rahatça geçebiliyor. Intel'in şu anki Masaüstü Denetim Merkezi'nin kullanımı rahat ve işlevsel, izleme ve hızaşırtma (overclock) özelliklerini beraber barındırıyor. Fan hızlarını ve saat hızlarını kapsayan üç ayrı yapılandırma saklanabiliyor. Tümleşik Zorlama Sınaması ise seçilen ayarların sağlıklı olup olmadığını sınamaya yarayan ilginç bir özellik.
Son olarak sızlandığımız bir nokta: sadece TakeMS'den gelen bellek birimleri Intel'in lekesiz şöhretini gölgeledi - anakart bu bellek birimleriyle çalışmayı kesinlikle reddetti.
