Core 2 gibi Core i7 (Kod Adı Bloomfield) high-K dielektrik ve metal kapı teknolojileri kullanılarak 45 nm üretim süreciyle üretilecek. Intel'in iki çift çekirdekli modelin aynı işlemciye konmasından oluşan önceki tasarım dört çekirdeklerinden farklı olarak Core i7'de dört çekirdek de doğuştan tümleşik olarak geliyor. İşlemcinin tasarımına bakıldığında Intel'in çift çekirdekli olarak da çalışabilecek bir tasarım yaptığını görüyoruz. İleri zamanlarda daha alınabilir fiyatlara çift çekirdekli Nehalem işlemciler görülebilir.

Dört çekirdeği de aynı yere koymak işlemcinin tümü üzerinden pek bir yer kazancı sağlamıyor; 214 mm² (2 x 107 mm²) alana sığan Core 2'ye göre Core i7 263 mm² yer kaplıyor. İşlemcilerin 32 nm sürümlerinin çoktan üretilmeye başladığını bildiğimizden daha geniş bir ısı yayıcıya sahip olan Core i7'ler altı veya sekiz çekirdeğe sahip olabilecekler. Belki de büyük işlemci yuvasının altında yatan neden de budur.

Yeni tasarımda transistör sayısı 810 milyondan 731 milyona düşürülüyor. Ayrıca Core i7 işlemcilerde işlemci çekirdeğinin üzerinde de bazı iğneler yer alıyor ancak Intel bunları sadece üretim esnasında kullanıyor.

Core i7 Modelleri

Intel ilk olarak üç farklı Core i7 modeli sunuyor: 2.66 GHz hızında çalışan Core i7 920, 2.93 GHz hızında çalışan Core i7 940 ve 3.20 GHz hızında çalışan Core i7 965 Extreme.

QuickPath Interconnect (Çabuk Bağlantı Arayolu)

Nehalem mimarisiyle birlikte Intel en sonunda yıllardır tanıdığımız klasik ön yüz veriyoluna (fsb - front side bus) veda ediyor. Bunun yerine Core i7 işlemciler kuzeyköprüsüyle haberleşmek için yeni QuickPath Interconnect'i (QPI - Çabuk Bağlantı Arayolu) kullanıyorlar.

Düşük seviye Core i7 modellerde (920 ve 940) bu arayüz 4.8 GT/s veriyolu aktarımı sunuyor ki bu da çift yönlü 9 GB/s veri aktarımı demek. Diğer taraftan Core i7 965 Extreme daha hızlı bir QPI ara yüzüne sahip 6.4 GT/s veya 12.8 GB/s. Bu klasik Core 2'lerde kullanılan FSB'nin 400 MHz hızla sunduğu değerin aynısı.

AMD'nin HyperTransport arayüzü 3.20 GHz'de 25.6 GB/s hızında veri aktarabiliyor. Ancak veriyolunu ciddi şekilde dolduran bellek arayüzü kuzeyköprüsünde yer almadığından (doğrudan işlemcinin içinde) QPI'ya geçilmesi masaüstlerinde çok fazla bir fark yaratmayacak. QuickPath Interconnect sadece PCI Express bağlantılarından ve yine kuzeyköprüsüne PCI Express ile bağlı güneyköprüsünden gelen verileri taşımakta kullanılacak.

FSB'nin tersine QPI arayüzü başak bir işlemciyle doğrudan iletişim kurmaya da izin veriyor. Sonuç olarak bu tür bağlantılara sadece yavaş olan kuzeyköprüsü üzerinden izin veren FSB'ye göre ciddi başarım artışı sağlanıyor.

QPI sayesinde masaya ilginç bir ihtimal geliyor: Çift işlemcili bir anakart yapmak için bir anakart üreticisinin sadece ikinci bir işlemci yuvasını anakarta lehimlemesi yetiyor. İşlemciler doğrudan birbirleriyle bağlantıya geçebildiklerinden bu seçenek yongasetinden bağımsız hale gelmiş. Günümüzdeki yazılımların bir kısmı HyperThreading sayesinde sağlanan dört sanal işlemciyle bile başarım artışı sunuyorlar. Bir de gerçekten ikinci bir işlemci daha eklendiğini düşünsenize.

Core i7'nin içinde doğru saat hızını belirlemek için hala saat çarpanı kullanılıyor. İşlemci temelde 133 MHz hızında çalışıyor bu da çarpanların Core 2 modellerinde olduğundan daha yüksek olduğu anlamına geliyor. Core i7 920 ve 940 modellerine sahip olan kullanıcılar bu modellerde çarpanlar kilitli olduğundan hızaşırtma (overclock) yapabilmek için sadece temel saat hızını yükseltebilecekler.

Yazıya ilişkin TGForumz tartışmamıza katılın...

 Güncellendi: Intel Core i7: Süper Hızlı Ancak Hızaşırtma Engelli İlk Sayfa SSE 4 - En Sonunda Tamamlandı