
Intel'in Nehalem'le birlikte sunduğu pek çok değişikliğin içinde Core 2'ye karşı sağlanan başarım artışında en önemli etkiye sahip olan kısım yeni önbellek yapısıdır. L1 önbellek (cache) değiştirilmemiş, iki 32 kB veri ve yönerge parçasından oluşan 64 kB. Ancak Core 2 Duo işlemcilerde bulunan iki çekirdekle 6 MB'ye kadar çıkan L2 önbellekler Core i7'de her bir çekirdeğe 256 kB olacak şekilde küçültülmüş. Ancak ek olarak bütün çekirdeklerin ortak olarak eriştiği 8 MB L3 önbellek eklenmiş.
Bu yöntemi artısı tek işparçalı uygulamaların 8 MB L3 önbelleğin hepsini kullanabiliyor olmasında yatıyor. Core 2 Quad işlemcilerde bu söz konusu değildi. 12 MB L2 önbellek iki parçadan oluştuğundan her bir işlemci çifti kendi 6 MB'lik kısmına erişebiliyordu.
Geniş L3 önbelleğin bir artısı da farklı kopyalar yerine dört çekirdeğin de tek bir veri setiyle çalışabiliyor olması, bu sayede yerden kazanılıyor ve daha fazla veri önbellekte tutulabiliyor. Çekirdekler arasında veri alış verişi ayrı ayrı çalışan Core 2 işlemcilere göre ciddi başarım artışları sağlıyor.
Hyper-Threading
Hyper-Threading ilk olarak Pentium 4 / Pentium D serisinde NetBurst mimarisiyle hayatımıza girmişti ancak ciddi başarım artışları sağlayamamıştı. Masaüstü işlemcilerinden kalkmış olsa da (en son Pentium Extreme Edition 965'te kullanıldı) Atom gibi diğer pazarlara yönelik işlemcilerde kullanılıyordu.

Asıl amaç masaüstü sistemlerin çoklugörev yeteneğini geliştirmekti. Bir noktaya kadar bu işe yaradı ve günlük işlerde fark edilir etkiler yaratabildi. Günümüz dört çekirdekli işlemcilerde HyperThreading daha az etki gösteriyor çünkü bu işlemciler zaten çoklu-işparçasına uyumlu yapıdalar, birden fazla işi aynı anda yapabilecek birden fazla çekirdekleri zaten var. Ancak yine de birden fazla işparçasını aynı anda kullanabilen yazılımlar arttıkça ek olarak gelen sanal çekirdeklerin işlemci başarımı üzerindeki etkisi fark edilecektir.
Core 2 işlemciler pazara sürüldüğünde Intel HyperThreading teknolojisine veda etmiş gibi görünüyordu ancak Core i7 bunu değiştiriyor: Bütün Core i7 modelleri HyperThreading desteğine sahip olarak geliyorlar. Deneylerimiz sırasına sadece birkaç uygulama başarım açısından geriye gitti. Genel olarak sonuçlar Hyper-Threading'in yeniden gündeme getirilmesinin yerinde bir karar olduğunu gösteriyor. Ne kadar çok uygulamanın HyperThreading ile beklediğimizden iyi sonuç verdiğini görünce şaşırmadan edemedik.

Yazıya ilişkin TGForumz tartışmamıza katılın...


SSE 4 - En Sonunda Tamamlandı













Yorumunu yaz, fikrini paylaş!