İlk bakışta AMD'nin mimarisi biraz daha eski görünüyor; her bir çekirdek kendi L2 önbelleğine sahip olduğundan iki önbelleğin bir şekilde eş zamanlı olarak çalışması gerekiyor ki bu da gecikmelere ve başarım kayıplarına neden oluyor. Görünüşe göre AMD bu duruma biz çözüm bulmak için Alpha işlemcilerin önbellek yönetimini kullanmayı düşünmüş. Bir çekirdek diğer çekirdeğin önbelleğine farklı bir kanal aracılığıyla erişebiliyor ve diğer veri akışını hiç bir şekilde yavaşlatmıyor.
Her durumda daha az transistör sayısı daha az güç tüketimi demektir. Turion 64 X2, Core Duo'nun sadece yarısı veya çeyreği kadar önbelleğe sahip bu yüzden de AMD'nin çift çekirdekli işlemcisinin güç tüketimi Intel rakibinin çok az yukarısında kalıyor. Bu durumun nedenleri arasında Intel'in L2 önbelleğinde kullanılmayan alanlar kapatılması ve bu sayede güç tüketiminin ciddi şekilde azaltılması en önemli paya sahip. Ne de olsa önbellek tek başına bir işlemci yüzey alanının yarısını oluşturuyor ve güç tüketimi de kullanılan transistör sayısıyla çok yakından bağlantılı.
L2 önbelleğin fazla miktarda yüzey alanı kaplamasından dolayı Turion 64 X2 işlemcilerin önbellek boyutları en fazla 2 x 512 kB olabiliyor. Bu değer tek çekirdekli Turion 64 modelleriyle karşılaştırıldığında bir hayli küçük kalıyor. Intel'in Core Duo işlemcilerinin tersine önbellek boyutunu daha fazla büyütmek pek mümkün değil çünkü 90 nm üretim teknolojisi çekirdeğin daha fazla küçültülebilmesine izin vermiyor. Intel ise bir süredir işlemcilerinde 65 nm üretim teknolojisini kullanıyor ve böylece aynı yüzey alanına daha fazla transistör sığdırabiliyor.
Deneylerimizin sonucunda gerçek hayat uygulamalarında hangi önbellek mimarisinin daha iyi sonuçlar elde ettiğini göreceksiniz.
Çoklu-Çekirdekli Güç Yönetimi
İkinci çekirdeğin sadece etkinken güç tükettiğinden emin olmak için Turion 64 X2 gibi çift çekirdekli işlemciler çok daha karmaşık enerji tasarrufu yöntemlerine sahiptirler.
Bu durumu çözmek için "çoklu-çekirdek güç yönetimini" devreye sokuluyor. Olayı çok basit şekilde anlatırsak bu yöntemi kendini kanıtlamış Powernow sisteminin iki çekirdeğe uygulanması olarak tanımlayabiliriz. Çekirdeklerden birisi etkin değilken saat hızını en düşük 800 MHz seviyesine kadar indiriyor ve 1.075 V gerilimle besleniyor bu arada diğer işlemci işini yapmaya devam ediyor. Saat hızı ve besleme gerilimi tamamen ikinci çekirdeğin üzerinde bulunan yüke göre belirleniyor.

İşlemci ile işletim sisteminin ve uygulamaların etkileşimi işletim sistemi ve özel sürücülerin içinde gömülü olarak bulunan Gelişmiş Yapılandırma ve Güç Arayüzü (Advanced Configuration and Power Interface -ACPI) tarafından sağlanıyor. Örneğin, ACPI kullanan bir işlemci sürücüsü işlemcinin yük durumunu sürekli işletim sistemine bildiriyor ve kendiliğinden çeşitli enerji durumları (P-states) arasında geçiş yapabiliyor. Her enerji durumu temel iki değişkene sahip: besleme gerilimi ve saat hızı.
İlginç bir şekilde Turion 64 X2 çekirdeklerinden birisi en düşük saat hızında çalışırken (en düşük P-durumu) diğeri güç tüketimini daha da azaltarak C1 durumuna geçebiliyor. Bu durumda yongaseti devre dışı kalıyor ancak çekirdeğin kendi kayıtları (register) ve önbellekleri çalışmaya devam ediyor.
Eğer işlemci C2, C3 veya C4 durumlarına geçerse daha fazla güç tasarrufu sağlanabiliyor. Bu yüzden bu durumlar özellikle dizüstü işlemcileri için çok önemliler. AMD'nin çift çekirdekli dizüstü işlemcileri bu durumları destekliyor bu da Turion 64 X2'nin artılarından birisi. Ancak gerçek hayatta da olduğu gibi derin uykudan uyanmak biraz daha uzun süre gerektiriyor. Her ne kadar kullanıcı çok fark etmese de C4 durumundan uyanmak C2 durumundan uyanmaya göre daha fazla zaman alıyor.


Neden "Bir" İşlemcide İki Yürütme Birimi?














Yorumunu yaz, fikrini paylaş!