Parhelia nesneyi oluşturan üçgenlerin kenarlarına bakarak bir pikselin yerini tanıyabiliyor ve "kırıklı" olup olmadığını - yani bir bakla nesnenin yanında mı duruyor, üzerine mi binmiş - değerlendirebiliyor. Böylece bir pikselin üzeri tamamen kapalı mı, açık mı, yoksa sadece kenarlarından bindirme mi yapılmış (kırıklı mı) anlayabiliyor. İlk iki durumda pikseller doğrudan RAM'e gönderiliyor. Tüm kırıklı ('fragmanted') pikseller bir 'fragment' tamponuna gönderilip renkleri 16x alt-piksel hassaslığına kadar inilerek tekrar hesaplanıyor. Son olarak bu pikseller sahnenin bellekte depolanmış olan diğer kısmına ekleniyor.

Matrox bu yöntemin 16x FSAA kalitesine yakın bir görüntü kalitesi verirken aynı zamanda performans kayıplarını da azaltacağını ileri sürüyor. Yine de "fragment anti-aliasing" yönteminin işe yaramadığı yerler var. Örneğin, şablon tamponunun ('stencil buffer') kullanıldığı sahnelerde. Burada kullanıcı - 256 bitlik DDR bellek bant genişliğinin yavaşlamayı azaltacağı ileri sürülse de - çok yavaş bir supersampling yöntemine başvurabilir ancak. Ne yazık ki Matrox uyumlu oyunların listesini şu an için vermiyor. 'Stencil buffer' genelde oyunlarda gölgeleri hesaplamak için kullanılır.

Kalite karşılaştırıldığında da ilginç sonuçlar çıkıyor. Örneğin, Parhelia'nın fragment antialiasing (FAA) yöntemi doku formunda render edilmiş hatları tanımıyor. Oysa supersampling ve multisampling'de bu tür dokulardaki konturlar da yumuşatılıyor. Diğer yandan RPG oyunlar FAA teknolojisinden yararlanabilir; çünkü menüler multisampling ve supersampling yöntemlerindeki gibi aşırı yumuşatılmaz.