Fizik: Tanrı Birçok Insanı Cehennemi Kalabalıklaştırmak Için Yarattı. - Marquis De Sade
Motorun asıl kuvvetli olduğu yer olması beklenmesine karşın fiziğin oyunda oldukça düzensiz olduğunu buldum. Sandalyeye vurabiliyorum veya gövdeleri havaya yollayabiliyorum, bazen küle dönmeden önce tahta kutular zıplıyor, ama bazen de hiç fizik yokmuş gibi oluyor. Mesela paranormal aktivitenin olduğu bir sahnede sandalyeler, kutular, kağıtlar, çevremdeki herşey bana doğru uçmaya başladı. Etki geçtikten sonra ise sadece sandalyeyi oynatabiliyordum. Kağıtlar kutular üstünde yürüsemde hareket etmiyordu.
En beklemediğiniz anlarda cehenneme giden kapılar açılıyor.
Başıma gelen diğer bir olay ise üst üste duran sandık veya kutuların yanından geçerken çok yaklaşmasam bile sanki tekme atmışım gibi üsttekilerin kayması. Bu da başka bir tecrübe ile karışıyor. Genelde birincil kişi gözünden oynanan oyunlarda, oyun içindeki kendi ebatlarınızı bilirsiniz. Kapıya sığıp sığmayacağınızı, merdivenin altından geçip geçemeyeceğinizi bilirsiniz.
Bazı nesneler ile etkileşebilirken bazılarını oynatamıyorsunuz.
Doom 3 de bu ebat hissini yakalamak oldukça zor. Dokunmadan geçebileceğimi düşündüğüm kutulara çarptım, merdivenlerde yanıldım. Ya ben yansımalarda gördüğümden daha büyüğüm yada oyunu kodlarken bazı nesneler ekranda göründüğünden daha büyük hesaplanmış. Birçok kez sandıkların yanında duran ölümsüz uzay askerlerine ateş edip vuramadığım, kurşunun sandığa veya kutuya saplandığı zamanlar oldu. sanki merdivenlerin parmaklıkları duvardan veya kutular olduğundan daha büyükmüş gibi.