Bağımlılık Yapıcı, Eski Tarzda Ağrı Kesici

Ses açısından en iyi anımsadığım an ise bir yeraltı türbesinde bir ölüm perisini öldürdüğüm an. Ölüm perileri öldüğünde patlayarak bir kızgın karga sürüsüne dönüşüyorlar. Güzel kulaklıklarım ve mekanın küçüklüğü nedeniyle gaklamalar ve kanat sesleri gerçekten aklımı başımdan aldı diyebilirim. Kendimi Hitchcock'un eski filmi "Kuşlar"da bir mağaranın kenarına sıkışmış ve tüm yarasaların aynı anda açık havaya çıkmaya çalıştığı bir anda buldum. Tam aslında olmayan kuşların üzerinde sürünüyorum zannediyordum ki, bayan bir iş arkadaşımla göz göze gelmişim. Sinirli sinirli güldüm ve "bir şey yok" anlamında el salladım. Yani sesler gerçekten güzel. Arka plan müziği de söz etmeye değer. Danzig gibi bir hard rock grubu sizin yaptıklarınıza gitarlarıyla karşılık vermek üzere arkanızda bekliyor duygusuna kapılıyorsunuz.

Sıkı Fizik Için Havok (2.0)

People Can Fly'daki geliştiriciler fizik yasaları için gösterişli sonuçlar yaratan Havok 2.0 Motoru kullanmış. Oyunda inanılmaz miktarda vurarak yok edilebilir cisim var. Hasar görebilen küplerden kutu kapaklarına, cam eşyalardan fıçılara herşey, oyundaki tüm cisimler kırılıp dökülebilir izlenimi yaratıyor. Ama bir noktada bu gerçekçilik bana biraz sorun yarattı. Bir patlamayla uçan testere tezgahı çıkmak istediğim kapının önüne düştü ve ben diğer kapıyı kullanmak zorunda kaldım. Tezgahı kapının önünden çekme çabalarım kesinlikle sonuçsuz kaldı ve çok zaman kaybettirdi. Diğer oyuncuların karşılaşmayacağını umduğum bu tür bir sorun, sanıyorum milyonda bir olasılıkla bana denk geldi.

Oyundaki kişiliklerin gerçekçi fiziği ve bunun yanında bez bebek tarzı ölümler çarpıcı ve sadist bir eğlence oluşturuyor. Çok fazla kaptırmamaya bakın. Vahşet içeren eserlerin yasak olduğu Almanya'dan bir arkadaşım, gerçekçiliğin ve bu kadar çok ölümün kendisini bir süre sonra rahatsız ettiğini ve oyunu oynamaya devam edemediğini söyledi. Eğere sizde benim gibi bir iblisseniz, bu durum kesinlikle sorun olmayacaktır.

Geri | İleri: Pokemon Ve Mario