Hesaplaşma: Ölü LCD Piksellerinin Otopsisi

Herkes İçin Bir ISO Standardı

Cevapları şaşırtıcıydı. Hepsi ISO 13406-2 standardı kapsamındaydı (bu yazının sonunda detaylarıyla veriyoruz, kaçırmayın!); çoğu Class II monitördü. Ancak göreceğiniz gibi bu standardı tüm üreticiler kafalarına göre yorumluyorlar. Haliyle çoğu da standarda uymuyor.

Aslında hepsinin kullanıcıyı yanıltan, kuralına uymayan bir tarafları vardı. Standardın çok basit olmadığını kabul etmeliyiz. Her biri bir başka paragrafa referans veren, kusurlu pikselin ne anlama geldiğini açıklamaya çalışan karmaşık tablolar - örneğin piksel ile alt-piksel (biraraya gelerek pikseli oluşturan hücreler) birbirine karıştırılmamalı; kırmızı, yeşil ve mavi ölü piksellerle aydınlık ve sönmüş ölü pikseller arasında fark var; ölü pikseller arasında ne kadar mesafe olduğu önemli vb. Sonuçta, kuralları anlaması bu kadar zor olunca ve üreticiler standart politikalar uygulamayınca, koyunu keçiden ayırmak bize ve size kalıyor. Üreticiler, bizim karmaşık kuralları pek iyi anlamamızdan medet umuyor ama artık bunun değişmesinin zamanı geldi!

Üreticilerden gelen cevaplar, şaşırtıcıydı. Bazıları ölü tek bir piksel bile varsa sorgusuz sualsiz değiştiririz derken (Lite On), bazıları, 10 ölü piksel olmadan kılımı kıpırdatmam diyordu! CTX, Neovo ve Relisys LCD monitörlerin Fransa temsilcisi IdealVision'ın verdiği cevap daha da korkunçtu: Bu tür bir bilgiyi vermeyi kafadan reddetti. Ancak bu onlardan ikinci bilgi isteyişimizdi; çünkü daha önce Relisys monitörler 17 ölü piksele kadar değiştirilmez demişlerdi. Acaba o yüzden mi sus pus oldular?

Bir diğer (hoş) sürpriz, Philips'in bazı LCD'lerinde kullandığı slogan oldu: Sıfır ölü piksel toleransı. Ancak onlar da aydınlatılmamış pikselleri hariç tutuyorlar ve monitörü değiştirmek için en az dört ölü pikselinizin olması gerekebilir. Yine de bu politika daha iyi bir servis için olumlu bir adım sayılır ve daha sık bu tür şeyler düşünülmeli.

İleri: Yorumu Zor