Intel'in Tera-scale Projesi: x86 Tarihe Mi Gömülüyor?
Çekirdek Ve Bellek Yapısı
Tera-scale prototipinin (ilk örneğinin) yapısı katmanlardan oluşuyor. Yonganın en alt katmanında bellek yer alıyor ve hemen üstündeki çekirdekle dikey olarak haberleşiyor (3B iletişim). Her düğümün kendine ait 64 MB belleği bulunmakta. Bu 80 çekirdekle toplamda tam 5.12 GB'a tekabül ediyor fakat Intel tasarım özellikleri ve transistor sayısı sebebiyle sınırlandırılmıştı.
İletişim sistemi de zaten hazır teknoloji kullanıldığı için çabucak kurulmuştu. Yalnız sistemin üzerinde fazla oynama yapılmamış olması veri yolu genişliğini biraz kısıtlamış olsa da veri akış hızının 1.2 TB/s'yi geçmesi gerçekten şaşırtıcı.
Prototip ayrıca oldukça düşük bir saat sinyali dağıtımına (signal distribution) sahip. Geleneksel işlemciler harcadıkları gücün %30'unu saat sinyali dağıtımında kullanırlar. Fakat Bautista'nın iddiasına göre Tera-scale'ye daha az sayıda yineleyici (repeater) yerleştirilmesi sayesinde bu oran %10'a düşürülmüş durumda.
Yine bu sayede Intel daha az güçle sinyallerin daha uzak noktalara gönderilebilmesini de sağlamış oldu. Yalnız şirketin üstesinden gelmesi gereken tek sorun saat sinyallerinin uzak noktalara fazın tam bir döngü dışında erişmesindeydi. Intel bunu halletmek için basit bir matematik yöntemi kullanmış; saat sinyalleri, belirli noktalarda fazdan ne kadar uzakta olduklarının belirlenmesi için matematiksel olarak değiştiriliyorlar. Bu sayede saat sinyalleri bir uyum içinde hareket ediyorlar ve çok daha az enerji harcanmış oluyor.
Yönlendirme
Yönlendirici sisteminin bu tasarımın en etkili parçası olduğundan daha önce bahsetmiştik. Her çekirdeğin kendine ait altı yöne veri gönderebilen tümleşik yönlendiricileri bulunmakta. Bunlardan dördü kuzey, güney, doğu ve batı yönleri (komşu çekirdeklerle haberleşmek için), diğer ikisi de yukarı ve aşağı (bellek ve düğüm içi haberleşmeler için).
Her çekirdek bitişiğindeki çekirdeklerle doğrudan haberleşiyor. Alt alta dizilmiş 8'er çekirdekten oluşan düğümler (toplamda 10 blok var) sonlandırma mantığıyla (termination logic) çalışıyorlar. İşte ölçeklenebilirliğin önemi burada açığa çıkıyor. Çünkü sekiz çekirdekten oluşan blok, yani düğüm de diğer komşu düğümlerle eş zamanlı olarak haberleşebiliyor.
  Tera-scale'de düğümlerin içerisinde neyin olduğu önemli değildir. Önemli olan onların birbirleri arasında konuşmalarını sağlamaktır ve Intel'in tasarlamış olduğu yönlendirme sistemiyle beraber bir parça kek gibi görünüyorlar.
Bautista bu sisteme "kurtdeliği yönlendirmesi" diyor. Buna göre örneğin A noktasından B noktasına gönderilen bir istek neticesinde fiziksel devre yolları oluşturulur. Yol oluşturulur oluşturulmaz isteği gönderen birim n paket veri gönderir. Veri adresine ulaştığında ise alıcı nokta her şeyin kendisine hatasız ulaştığını belirten bir bilgilendirme sinyali gönderir. Daha sonra devre yolu kapanır. Bu şekilde A ve B arasındaki her yönlendirici ne kadar verinin gönderildiğinden haberdar olur. Veriler her yollandığında yönlendiriciler kendiliğinden hazır ol konumuna geçerler.
Prototip yongaya dikkatlice baktığımızda yönlendiriciler her çekirdeğin önemli bir kısmını kaplamakta. Bunun yanında hesaplama birimleri çok basit bir yapıya sahip gibi görünüyorlar. Bize söylenenlere bakılırsa gelecek tasarımlar çok daha karmaşık ve güçlü olacakmış. Yani yönlendiricilerin boyutu büyük sayısal devreler karşısında cüce gibi kalacak.
Geri | İleri: Otomatik Kurtarma
|
|
| 
