"Bu taşınabilir bilgisayar için hangi işlemciyi kullandınız," bu soruyu geçenlerde büyük PC üreticilerinden birinin doğrudan satış temsilcisine sordum. Cevaplaması kolay basit bir soru gibi gelebilir. Ancak durum pek de öyle değil: "Bu bir Centrino," diye cevapladı temsilci. Centrino'nun bir işlemci olmadığını söyledikten sonra, temsilci Intel tarafından önerilen sadece bir tane Pentium M işlemci sürümü olduğunu söyledi. Intel'in Pentium M işlemcisinin 75 (!) farklı sürümünün olduğunu belirttiğimde ise satış temsilcisi sessiz kaldı.
Yanlış bilgilendirme mi yoksa karmaşa mı? Günümüzde Intel'in işlemci listelerini takip etmek bir mısır tarlasında yolunuzu bulmaya çalışmak kadar zorlaştı. Her geçen yıl ürün stoğu gittikçe daha karmaşık ve daha az saydam hale geliyor. Bu arada önümüzdeki Ocak ayında Intel'in yeni bir pazarlama başyapıtının karşımıza çıkacağını da belirtelim.
Bu konuma nereden geldiğimizi anlamak için bir veya iki yıl öncesine dönelim. Yüksek daha da yüksek saat hızlarına ulaşmak için girişilen yarış ürünlerin pazarda kalma sürelerini aynı oranda kısalttı - bazen bu süre bir kaç aya kadar indi. Ancak bu inanılmaz ürün döngüsü fırtınası yaklaşık bir yıl önce yavaşladı hatta durdu çünkü artık saat hızları Intel'in hızına yetişebilecek kadar hızlı arttırılamıyordu.
AMD Gigahertz yarışını 2001 yılında yarım bırakmıştı ve Intel'de yakın zamanda işlemcilerinin artık GHz hızına göre isimlendirilmemesi gerektiğine karar verdi. İsimlendirme, ürünün sunduğu müşteri için önemli özelliklere göre yapılacaktı. XD bit, EM64T uzantıları veya Geliştirilmiş SpeedStep gibi yeni özellikler eklendi (Athlon 64 bunların hepsine zaten sahip) ve bunların sonuna bir sıralama numarası eklendi. Bu sayede Intel aynı hızdaki işlemcilerine özel işlemci fiyat etiketi yapıştırabiliyordu, tabi bu arada ürün sayısını da üç katına çıkardı (burada eski ürünleri ve yeni model numaraları ürünlerin hepsini sayıyoruz.)
