Sağ tarafta iki 1 MB L2 önbelleğe sahip Toledo; soldaki küçük kardeş Manchester ise iki 512 kB önbelleğe sahip.
Bu en son gelen işlemci kesinlikle yeni bir tasarım değil, hala kullanılmakta olan iki AMD işlemci tasarımı temel alınmış. Bunlar çift çekirdekli Manchester ve Toledo yongaları; ilki her bir çekirdek için 512 kB L2 önbellek sunarken, ikincisi her biri için 1 MB sunuyor. Aşağıdaki tablo çeşitli X2 işlemciler için önemli veriler sunuyor:
Athlon 64 X2
Çekirdek
L2-Önbellek
Saat Hızı
4800+
Toledo
2x 1 MB
2.4 GHz
4600+
Manchester
2x 512 kB
2.4 GHz
4400+
Toledo
2x 1 MB
2.2 GHz
4200+
Manchester
2x 512 kB
2.2 GHz
3800+
Manchester
2x 512 kB
2.0 GHz
Toledo yongası en yüksek 110 W enerji harcarken Manchester en fazla 89 W harcıyor - açık şekilde Intel'in Celeron D'lerinden, orta seviye Pentium 4 işlemcilerden ve en hızlı tek çekirdekli Athlon 64 modellerden daha fazla. Düşük yüklerde güç tüketimi değeri çok daha düşük seviyelere geriliyor. Buradan yola çıkarak 2 GHz hıza sahip yeni çift çekirdekli X2 3800+ işlemcinin, 2.2 ve 2.4 Ghz hıza sahip diğer X2 işlemcilerden daha serin çalışacağına kesin gözüyle bakabiliriz.
X2 modellerinin artması beraberinde bir başka soruyu da getiriyor: "Hangi yongayı tavsiye etmek en doğrusu?" Kendi yaptığımız deneylerden çıkardığımız sonuca göre temel saat hızını 200 MHz daha arttırmak işlemciye daha çok önbellek eklemekten daha iyi sonuç veriyor. Ayrıca maliyetleri de kafamızdan çıkarmamalıyız: 4400+ işlemci 4200+'a göre sadece çok az bir başarım artışı sağlayabiliyor, ancak aralarında ki fiyat farkı da o kadar fazla değil. Aynı şeyler 4800+ işlemci ile en yüksek Pentium (Extreme Edition) işlemciyi veya Fx-57'yi karşılaştırdığınızda da geçerli. Böyle bir işlemci eğer bütçe sorununuz yoksa ve başarımın gerçekten çok önemli bir katkısı olacaksa düşünülebilir.
