Bellekler normalde denendikleri en yüksek kararlı hızlarıyla isimlendirilirler, ilk önce yonga üreticisinin belirlediği tur zamanı (nano saniye cinsinden ölçülür, ns) sonra da üreticinin uyguladığı frekans (megahertz veya MHz) yazılır. Tur zamanı ve frekans (sıklık) arasında ters orantı olduğundan, basitçe tek bir yonga için belirlenen frekansı bulmak için tur zamanını terse çevirip ondalık basamağı kaydırabilirsiniz. Örneğin, 200 MHz SDRAM 5 ns'ye eşittir çünkü 5 nanosaniye 0.005 milisaniyeye eşittir ve 1 bölü 0.005 işlemi 200 sonucunu verir.

Tasarımından dolayı DRAM üzerindeki hücrelere elektrik yükü sağlandığı sürece veriyi koruyabilir bu yüzden en fazla tur zamanı diye bir şey yoktur. Örneğin 133 MHz SDRAM bellek sisteminizin ona ne kadar sürede bir eriştiğine bağlı olarak 133 MHz, 100 MHz, 66 MHz hatta 1 MHz hızında bile çalışabilir. Bu sayede yüksek hızlı bellekler daha eski tasarıma sahip sistemlere takılabilirler; pazarda talep fazlası olduğu için üreticilerin daha hızlı bellekleri düşük hızlı olarak yeniden etiketlediği görülmüştür. (Bu durum zamanında çok kullanılan "PC100" birimlerde neden 7 ns yongalar kullanıldığını açıklıyor.)

Double Data Rate (DDR - Çift Veri Hızı) teknolojisi her bir saat turunda iki veri aktarabiliyor bu yüzden 200 MHz saat hızına sahip bir DDR SDRAM aslında 400 MHz veri aktarım hızına sahip oluyor ve DDR400 olarak adlandırılıyor. Üretimi tamamlanmış birimlerin adlandırılması veriyoluna göre yapılıyor. Örneğin, 64 veri bağlantısı olan bir bellek her seferinde 8 byte veri aktarabilir. Böylece 400 MHz hızında 400*8=3200 MB/s veriyolu hızı sağlanır dolayısıyla ismi de PC3200 olur.

Eski bellek türleri sadece hızlarına veya veri aktarımlarına göre adlandırılırlardı, PC133 SDRAM %100 kararlılıkla 133 MHz hızda çalışabilir ve PC800 RDRAM 800 MHz hızında çalışabilir. Aslında çok iyi bilindiği halde biraz reklam nedeniyle gözden kaçırılan bir gerçeği de hatırlatalım RDRAM de aslında DDR teknolojisi kullanır yani RD800 aslında 400 MHz saat hızında çalışır.

RDRAM bellek endüstrisinde özel bir yere sahip çünkü yüksek saat hızına sahip olsa da düşün veriyolu genişliğine sahip, başlarda 16 bit daha sonra 32 bit. Aslında biraz hesap yapınca çift kanal kipinde (paralel yollardan toplamda 32 bit) çalışan 16 bit PC800 RDRAM'in daha "yavaş" olan tek kanallı (64 bit) DDR400 SDRAM'le aynı veriyoluna sahip olduğu ortaya çıkıyor. Bu yüzden DRAM üreticileri bellekleri isimlendirirken daha yüksek olan veriyolu hızlarını kullanıyorlar.

Her bellekte bulunan seri algılama yongası belleğin ölçülen hızını ve ona uygun zamanlama değerleri gibi bilgileri içinde saklıyor; bu bilgiler çeşitli kaynaklarda SPD verileri olarak da karşınıza çıkabilir. Bu yonga anakartın BIOS'u tarafından açılış sırasında okunur ve sistemin doğru bellek hızına ayarlanmasını sağlar. Hızlı bellekler her zaman daha düşük hızları destekler ancak doğru okunamayan SPD verileri yüzünden bazı anakartların BIOS'ları buna izin vermeyebilir.

 Önce Kalite! İlk Sayfa Bellek Türleri